راه اندازی مهمانسرای فرهنگیان

در اوایل مسئولیتم در آموزش و پرورش متأسفانه در سطح شهر رستوران آبرومندی وجود نداشت و هر زمان مهمانی از سازمان آموزش و پرورش داشتیم مجبور بودیم آنان را به یک رستوران بین راهی در شمال جاده ترانزیتی ببریم. وضعیت این رستوران بسیار نامطلوب بود و مهمانان مجبور بودند در صندلیهای کهنه و چرب غذا را صرف کنند. من و همکارانم در شورای معاونین این وضعیت را بسیار آزاردهنده می دانستیم . لذا ساخت و راه اندازی مهمانسرایی در شأن فرهنگیان و همشهریان در دستور کار قرار گرفت. قطعه زمینی در جنوب میدان امام حسین که بلا استفاده بود بدین منظور در نظر گرفته شد. از آنجا  که هیچ اعتبار دولتی برای ساخت اینگونه مراکز تخصیص نمی یافت از طریق جذب کمکهای مردمی اقدام به ساخت ساختمان در چهار طبقه نمودیم. پس از اتمام  ساخت مهمانسرا طبقه همکف به عنوان رستوران، طبقه اول و دوم به عنوان سالن برگزاری مراسم مختلف( تا قبل از این اینگونه مراسم در منازل برگزار می شد) در نظر گرفته شد و طبقه سوم نیز به ده باب سوئیت مجهز گردید. تا این مرحله کار به خوبی و با سرعت با همت معاون پشتیبانی وقت ( جناب آقای عباس رحیمی) پیش رفت. سختی کار راه اندازی رستوران بود زیرا علیرغم خرید کلیه تجهیزاتِ آشپزی، مسئول مربوطه به واسطه ترس از فروش نرفتن غذا اقدام به طبخ غذا نمی نمود و به قول معروف امروز و فردا می کرد. دلیلش را که می پرسیدم می گفت غذا روی دستمان می ماند. یک روز با دستور اکید او را مجبور نمودم تا پخت کند. حدود ساعت یک و نیم زنگ زد و گفت همانگونه که پیش بینی کرده بود حتی یک نفر هم مشتری نداشته و غذا روی دستش مانده، چه کار کند؟ گفتم اصلاً نگران نباش الان برایت مشتری می فرستم. بلافاصله از منشی خواستم به همه کارکنان اداری اعلام نماید به جای رفتن به خانه به رستوران رفته و در آنجا ناهارشان را صرف کنند. روز دوم نیز به همین ترتیب تکرار شد و از روز سوم به بعد کم کم مشتریها به رستوران مراجعه و رستوران راه اندازی شد. با درآمد این رستوران و سوئیتها خدماتِ خوبی از جمله تخفیف قیمت غذا، رایگان بودن ورودی سالنها برای فرهنگیان و از همه مهمتر محل مناسب و مطلوبی برای مهمانان به شهر و آموزش و پرورش فراهم شد. در آن زمان به غیر از خانه معلم مرکز استان، این مهمانسرا به واسطه فعالیت شبانه روزی و با سرو سه وعده غذایی تنها خانه معلم در سطح استان بود.از سوی دیگر راه اندازی این مجموعه گامی بود در جهت فرهنگ سازی برگزاری مراسم در تالارها و به همین دلیل تالار و رستورانهای متعددی یکی پس از دیگری در سطح شهرستان راه اندازی گردید.